Sayfalar

4 Aralık 2010 Cumartesi

3 Aralık dünya engelliler günü

            Bugünle ilgili yazıyı biraz geç yazıyorum.Zira 4 aralık oldu bile.2 öğrencim var engelli.İkisinin de engeli ortapedik.Yani yürüme problemleri var.Daha sene başında seminer döneminde engelli öğrencileri bir sınıfa yazmışlar ve engelli olmalarından dolayı girişteki sınıfa vermişlerdi.Başka bir öğretmen arkadaşa düşmüşlerdi aslında kurada.İşte habersiz yazılmışlar vs vs biraz istenmeme durumu oldu açıkçası.Yeniden kura çekmek gerekti.Arkadaşların bazı itirazları olmuştu.Allah biliyor ya aklımda ben alsam diye de geçiyordu.Sadece başka binada diğer 1 lerden ayrı olmak istemiyordum.Kura çekildi ve 2 çocuğun kaderi benim ellerime kaldı.2 engelli öğrencim vardı artık..öğretmenliğimin 4. yılındayım.Tecrübe etmem gereken daha kim bilir neler var.Ama engelli bir öğrencinizin olması önemli bir tecrübe.
            Öğrencilerimden biri  yürüyebiliyor hatta koşar gibi yürüyebiliyor desem yeri.Ayağının biri biraz bükük tam basamıyor.Diğer öğrencim bir kız ve pek yürüyemiyor, destek alarak yürüyebiliyor ancak..Zaman zaman sırada düşüyor.Diğer arkadaşları gibi olmak istiyor.Sıraya geçmek onlar gibi yürümek istiyor.Ama sıraya koyduğumda da arkasındaki öğrenciler dağılıyor,sıra bozuluyor ve düşüyor.Ailesinin işi de çok zor. .Ama zaman zaman beden eğitimi dersi de gerçekten ona görev oyuna katmak çok zor oluyor.Ders başarısı da bir hayli düşük olunca onu mutlu etmek biraz zor görünüyor.Bizim yaşadıklarımız neyse de onu gördükçe üzülüyorum.Ama fizik tedavi alıyor zamanla yürüyeceğine inanıyorum.Onu motive etmeye çalışıyorum gülücükler aferinler ile.Yürümeye özendirerek elimden geleni yapmaya çalışıyorum.Evet belki zor oluyor.Bir yandan sınıfla ve onla ayrıca ilgilenmek.Ama inanıyorum ki onda meydana gelen en ufacık bir ilerleme hayatını değiştirecek.Benimde hayatıma ışık olacak.Engelli insanlar hayatta bir renktir.Engelleri aşmak bazen bedenin de çok ötesindedir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder