Sayfalar

21 Ocak 2011 Cuma

Yazmalıydım tutamadım kendimi....

               Şuanda uzun bir yazı yazmak istiyor ruhum ama çokda uzun yazmayacağım saat geç oldu.Bu blogu anılarımı hatırlamayı sevdiğimden açtım aslında.Bir çok yazdığım şiir cümle,saçmalık,arkadaşlarda notlar hatıralar.Ufak tefek ama değeri büyük eşyalar ve yazılmış kağıtlar.Onları karıştırdım bugün.Bu blogun o karalamalardaki gibi olmasını istemiştim.Pekde istediğim gibi yazamıyorum şu günlerde.Önceleri birileri okusun istedim.Çokda güzel oldu yanlış anlamayın.işte tamda bu nedenden küçüklüğümden beri yanlış anlaşılma korkumdan ve her zaman insanları kendimden fazla önemsememden kaynaklı olarak, ruhumu yazılarıma dalga geçişlerime pek veremez oldum.Yani umursamaz kim ne düşünür diye düşünmeden yazamaz oldum.Yorumlar o kadar güzel ki, ama yorum görme yada ne bileyim okunmuş mu beğenilmiş mi kaygısı gütmeye başladım.Oysaki en başta sadece kendim için yazmaktaydım.Halada öyle.Sevdiğim insanlar edindim kuşkusuz.Yazdıklarım insanlarda ne tepkiler doğuruyor bunu gördüm.En güzeli empati kurduk, yaşamlarımızda duygusal bağlar oluşturduk şu sanal ortamda.
          Ama..Sanal ortamlar beni hep korkutmuştur.Sebebini daha ayrıntılı anlatırım birgün.Çok samimi gerçek kırılgan vede iyi niyetliyseniz.Her an herşey sizi  üzebilir.Ben artık daha kendini koruması gereken bir insanım.Eskiden hep güçlü olduğumu düşünür daha savunmasız davranırdım.Gerçek yaşamımda çok fazla darbe almıyorum aslında.Alsamda savunma mekanizmam erken uyanıyor.Yada içimi çok yanlış insanlara dökmüyorum.Şanslıyım iyi insanları seçebiliyorum.Ama sanalda bilemiyosunuz.Kim gerçek yada kim olduğu kişi.Gerçek hayatta belkide tam olarak duygularınızı bilmediğinden bu kadar özel kimse tanıyamadığından olsa gerek. Tanıyanlarda zamanla ve özenle seçildiğinden pekde olumsuz olaylar yaşamıyorum.
            Burayı çok sevdim.bundan sonrada kim ne düşünürü pek takmayacağım aslında.Ben saçmalarım sık sık.Bazen boşveririm bazen böyle derinlere dalar boş kuruntular yaparım.Bazende vs vs Neysem oyum.Başlangıç nedenime dönüyorum.Yazmayı seviyorum geleceğe yönelik kalıntılarımı buraya bırakıyorum.Sizlere güveniyorum.Ama gerektiği kadar.Sahte çok insan gördüm beni affedin sözüm bu kadar...
                                                                                                                                    huyumkurusun...

15 yorum:

  1. insanın arkasına dönüp baktıgında yaşadıgı güzel anıları hatırlaması çok güzel

    YanıtlaSil
  2. bu farkındalıklara sahip olman çok güzel...
    güzel bi savunma mekanizması oluşturmuşsun farkında olmadan ve bence, buradaki bir çok insanın düşündüğü ama yazmayı aklına getirmediği şeyleri yazmışsın.. ;))

    sevgiler..

    YanıtlaSil
  3. Bu konuda tercümanım olmuşsun, eline sağlık :)

    YanıtlaSil
  4. Sanalda,reelde insanlara güvenmek çok zor gerçekten.
    Hem burası senin dünyan kim ne düşünürü takma bencede:)

    YanıtlaSil
  5. Simon:Şöyle bir eskiye bakmak hoşuma gidiyor iyisiyle kötüsüyle çıkardığım derslerle ve özlediklerime geriye bakmak hoş.Kesinlikle güzel evet:)

    YaşamPınarım:Demekki benim gibi düşünenler varmış.:)Teşekkürler yorumun için:)

    Yerdenuzak:O zaman ne mutlu bana.

    Pınar:Öyle yapmalıyım dedim iyi bi noktada karar verdim.İnşallah uygulamayada geçer.Bence sen tam öyle yapıyosun içinden geldiği gibi.

    YanıtlaSil
  6. Bir şey mi oldu böyle düşünmene sebep olan? Yoksa genel olarak mı böyle.

    YanıtlaSil
  7. Aslında hem genel hem özel diyebiliriz francesca.Kimseyle alakalı değil benle alakalı bir durum.Ben çabuk değer veriyorum insanlara ve sonra üzülen ben oluyorum.Burayada bağlandığımı hissediyorum ondan korkum.Burda bi üzen olmadı henüz ama işte testi kırılmadan misali:)

    YanıtlaSil
  8. Sanal ortam beni de hep korkutmuştur, korkutacaktır :)

    YanıtlaSil
  9. Sanalda her şey hızlı ilerliyor malesef.
    Çünkü karşıdaki insanı tanımaktan başka bir şansımız olmuyor. Blog tutmasakta bu böyle, birbirimizin kişiliğini çözücü sohbetlerde bulunuyoruz ister istemez. Ve bağlılık duyuyoruz. Değer veriyoruz. Hızlı alışıyoruz...

    Ve her zaman değer verdiklerimiz, alıştıklarımız bizim güçsüz yanımızdadır. En ufak bir söze, bir davranışa kırılabiliyoruz. Kaldı ki sanalda bu çok olağan bir şey. Kırmakta kırılmakta. Umursamamak en iyiysi. Umursuyormuş gözüküp umursamamak dahada mükemmel. :)

    Huyumcum,
    Oyh içimi döktüm azcık ama idare ediver. :$
    Öbdüm.

    YanıtlaSil
  10. canımcım burada bir maskeli baloda gibiyiz herbirimiz gerçek insanlarız ama özgürce konuşabilmek adına yüzlerimizi saklıyoruz.
    evet çekinmekte haklısın çünkü iyi niyetlisin ve duygusalsın.
    ama korkmana gerek yok temkinli ol yeter.
    burayı bir stres atma aracı olarak gör ve kendine farklı ortamlar yarat. böylece blogun sanallığını daha iyi algılayıp gerçeklerden kopmamış olursun

    YanıtlaSil
  11. Hayalmeyal korkmalıyız haklısın

    Liella dök dök içini bende dökmüşüm baksana.:)En güzelide ben gerçekten umursuyorum neyapayım huyumkurusun:)

    Girly:Öyle de olacak ama ben hiç başaramadım bunu.Temkinli olabilmek en iyisi:)

    YanıtlaSil
  12. Çıkarmadığım ses kalmadı.
    Ben görmeyeli masallar çok değişmiş Huyumcum. :D
    Kendi masallarımı geliştiriyorum:P

    YanıtlaSil
  13. Kolay gelsin bu döneme yetişecek mi?:)

    YanıtlaSil
  14. canım hepimiz aynı durumdayız,gerçek hayatında çığlık atma lüksü olmayan,sıkıntılarını bir şekilde atmaya çalışan insanlarız,ama aramızda sütü bozuklar yok değil tabi,onlara aldırmamak lazım,arada canını sıkan olursa bana söle,ben keserim onun internetini ;)

    YanıtlaSil
  15. Tmm korumamda var artık ohh keyfime yok diyecek:p:):)

    YanıtlaSil