Sayfalar

11 Şubat 2011 Cuma

Yalnız Yaşamak

      Tatilin bitmesine şurada çok az bir süre kaldı ben diyim bir siz deyin iki gün falan işte.Ne çabuk geçiyor zaman.Tatilden bunalmaya evimi özlemeye başlamıştım ama bu tatilin bitmesini istediğim anlamına gelmiyor.Şimdi gene başlayacak koşuşturmalar.Okul dönüşü yorgunluklar baş ağrıları vs..
      Pazar günü dönüyorum evime.Eve dönmemle alış veriş yapmaktan tutunda evin işleri beni bekleyecek.Üstelik pazartesi birde toplantı var.Yoğun gündemime geri döneceğim yani.Sıkıntısı şimdiden sardı beni.
      Bunları neden mi anlatıyorum.Şu okulum bitsin de bir işe gireyim hayatımı yaşayayım. Özellikle yalnız yaşamanın keyifli olduğunu düşünenlere dünyanın kaç bucak olduğunu anlatayım istedim.Hiç öyle sandığınız gibi özenilecek bir şey değil arkadaşlar.Özenenler var biliyorum saklamayın.Var öyle arkadaşlarım ne kadar anlattımsa da inandıramıyorum.Ben senin yerinde olsaydımla başlayan hikaye cümleleri.:)Aslında ben onların yerinde olmak istiyorum hayatın daha bitmediği mücadele yılları öğrencilik yıllarının keyfi.Ailelerin yanında yaşanan biraz bunaltıcı ama kafandan atabileceğin uğraşların olduğu günler.Sorunlarla tek başına mücadele etmediğin yeri gelipte 2 çift laf etmenin gülmelerin ağlamaların kısacası yaşadığının farkına vardıran paylaşımlar yaşadığın o zamanlar.Off çok kederli oldu sanırım ama size traji komik bir anımı anlatmadan da geçemeyeceğim.
      Geçen kıştı sanırım.Çok hasta olduğum öksürüğümün geçmek bilmediği.Kendime bir çorba yapacak halimin olmadığı zamanlar.:)En kötüsü yalnızken hasta olmak bunu aklınızda bulundurun.Annenizin veya herhangi birinin şefkatine daha çok ihtiyacınızın olduğu o günler yalnız çok zor geçer.Neyse işte hastaydım sesim kısılmıştı.O pazar hasta olduğumdan mütevellit dışarı çıkmadım bütün gün evdeydim.Akşam telefon çaldı arayan bizimkiler.Konuşmaya başladım ama kendi sesimi tanıyamadım.Sonra güldüm bu saate kadar hiç konuşmamışım farkında değildim.Sesimin düzeldiğini sanmıştım oysaki sadece iç sesimle irtibat halindeymişim.Annem üzüldü tabi düzelmemişsin daha diye.Valla dedim konuşana kadar bende düzeldim sanıyordum bu saate kadar hiç konuşmamışım.Sonrası işte ıvır zıvır.Sonra bana bir duygusallık çöktü.:S
      Evet ee ne var bunda diyorsanız çok az bir kısmını anlattım size.Ya da siz bilirsiniz yaşayın ve görün.:)Benden söylemesi.Yalnız yaşamanın iyi taraflarıda var tabi o da başka bir yazı konusu :D:D:)

24 yorum:

  1. Çalışırken yalnız yaşamak bence zor bir şey öğrenciyken ev işi yemek derken canım çıkıyordu üstelik iki kişiydik:) Şimdi çalışıyorum eve gidip hazır sofraya oturuyorum sonra bir saat yatmadan kendime gelemiyorum çok mu iş yapıyorsun derse bütün gün oturuyorum aslında ama kafa yorgunluğu oluyor:D

    YanıtlaSil
  2. Tatil bitmesin, odevlerim var ogretmenim.

    YanıtlaSil
  3. İtiraf ediyorum bende onlardandım.Şu okul bitsede çalışsam diye bakıyodum.Hatta son senemde dayamayıp çalışmaya başlamıştım bile.Fekat sonradan gördüm ki öğrencilik gibisi yok.Bir kere zorunluluğun yok hergün okulda bulunmaya.Günün tüm saatleri senin.Ahh ah:)

    YanıtlaSil
  4. Hii ay hem komik hem üzücü.
    Ben de ne güzel derdim eskiden de, 1*2 yalnız kalınca anladım ki bana göre iş değil. Paranoyağım bir kere, sesler falan çıkıyor korkuyorum :)
    Hadi iyi yanlarını da anlat onları da dinleyelim :))

    YanıtlaSil
  5. Yalnız yaşamak bir çok insana gezmek, tozmak, kimseye hesap vermemek gibi geliyor. Oysa insan sosyal bir canlı. Yemeğini yerken, çayını içerken duygularını, düşüncelerini, gördüklerini, duyduklarını paylaşmak ister insan. Elbet yalnız yaşamanında güzellikleri vardır fakat ben yalnızlığın bazen çok yorucu olduğunu düşünenlerdenim.

    YanıtlaSil
  6. canım benim
    sımsıkı sarılasım geldi yine sana
    :(

    YanıtlaSil
  7. inanırsak:Ah ah hazır sofraya oturmak dimi ne güzel oluyor.Ama evde yemek yapmamışsam ki genelde yapmamış olurum.Okuldan gel birde yemek hazırlama telaşı olur.Şimdilik tatilin tadını çıkarıyorum ama az kaldı:S

    Umut:Ah keşke benimde ödevlerim olsaydı.:PÖğrenci olsaydım.Söz veriyorum bu sefer baştan savma yapmayacağım:):)Senin yerinde olmak vardı.:)

    YanıtlaSil
  8. Pınar:Bak sana anlatıyım bir gün rüyamda hala üniverstede sanıyorum kendimi dersi asacam bugün diye uyandım.Sonra gerçek hayata gözlerimi açtım.Sonrada okulda ders anlatırken buldum kendimi.:)

    YanıtlaSil
  9. Francesca:Bak en azından öyle korkularım yok.Öyle korkular yaşayıpta tek kalmak durumunda olan bir tanıdığım oldu uykusuz çok geceler geçirdi.Kardeşimde tek kalıyor benim onunda böcek korkusu var hala ben ona gittiğimde böceksavarı ben oluyorum.:)Hımm iyi yanları mı onuda abarta abarta anlaticiğim sizlere:P:p:):)

    YanıtlaSil
  10. K.C.S:Çok çok doğru sen işi çözmüşsün.Çok yorucu zor geliyor artık.Ama benim durum vahimleşti yalnızlığa fazla alışmaya başladım sanırım.

    YanıtlaSil
  11. Gily:Sarılalım sıkı sıkı:):)Çok mu acıklı anlatmışım yoksa:):)

    YanıtlaSil
  12. ya ne bilim acıklı değil de çok masumane :)

    YanıtlaSil
  13. hmm :)Korku ile ilgili mimi yazdıkdan sonrada masumane gelecek mi acaba:P:):)

    YanıtlaSil
  14. ugugugu,ama çok komik yaa,hikayeyi bildiğim halde gene güldüm,ilahi sen :D bah ne diycem msnin kapalı konuşamadık hiç,pazar gideceksen yarın buluşalım,ben herzamanki mekanda olacağım,öğleden sonra görüşebilriz,biraz çarşı pazar gezeriz,son indirimlerden bişiler alırız ;)ne diyursun de bakim?

    YanıtlaSil
  15. Tmm cnm yarın görüşelim pazar gidiyorum ben.Çarşı pazar gezmekten gına geldi ama olsun maksat senle görüşmek. olsun bakalım gezelim hasret giderelim.:)Nede olsa bir daha ki görümemiz düğünde olacak.:)

    YanıtlaSil
  16. hasta olmak , helede çocuğun varsa. hasta olmak yasak.

    YanıtlaSil
  17. Hayat paylaşımdır. Ölüm ise yalnızlıktır. Ya da yalnızlık ölümdür aslında diyebiliriz. yazının özeti bu olmuş.

    YanıtlaSil
  18. Zeynep haklısın çocuk olduğu zaman daha da zor her şey.Allah kolaylık versin.

    Profösör:Ölmedimsede can çekişiyorum diyebiliriz.:)

    YanıtlaSil
  19. yatacak yerin yok senin,pis satıcıı,üç ay sonra görüşürüz artıkın,böööö

    YanıtlaSil
  20. :SMisafir yeni gitti.Benim misafirlerim olmasa gelirdim.Off gıcık oldum zaten.Görüşürüz cnm belkide kısmet olur arada bir kaçıp gelebilirim ankaraya:)

    YanıtlaSil
  21. :(( özetle anlatmışsın :))) daha yaşayacağım çok şey var evet, ama çalış çalış nereye kadar, kendi paranı istiyorsun. ben o yaşadıklarının çoğunu öğrenci evinde, yan odada ev arkadaşım varken bile yaşıyorum...

    YanıtlaSil
  22. Öğrencilik farklı genede ilerde yalnız yaşaman gerekirse beni daha iyi anlarsın.Ben hafifletilmiş ve kısaca anlattım trajedi olmasın fazla diye.Ama tabiki iyi taraflarıda var anlatacağım onlarıda:):)

    YanıtlaSil
  23. Ne fenadır dimi o.Banada oluyo biliyomusn bazen öyle.Ama hayat acı gerçekleri vuruyo insanın yüzüne çok geçmeden:))

    YanıtlaSil