Sayfalar

30 Ekim 2011 Pazar

Kabul buyrun döndüm gene....

       Gene oldu epey yazmayalı.Bİr arkadaşımın vasıtasıyla blogumda şöyle bir geçmişe yolculuk yaşadım.Ne mutluymuşum.Ne hüzünlü.Ne saçma sapan.Ama benmişim.
         Şu sıralar çok daha boşlukta çok daha kendimden uzaktayım.En çok kendime ihtiyacım varken.Kendimi de bıraktım.Düşünmeden yaşıyorum.Sorguluyorum zaman zaman ama cevabım yok kendime bile.Mutsuzum.Yalnızlığın dibine vurdum.Karamsarlığın içinde karanlıkta ışık bulamıyorum.Geçici biliyorum.Geçecek.Ama hasarsız değil bu süreç.Anlatamadığım çok şey var.Hayatım karman çorman ve yanlışlarla dolu.Ne yaptığını bilmeyen rotasız bir gemi.Rüzgarın savurduğu bir yaprak gibiyim.Kendime geldiğimde hangi uçurumun kenarında olacağım acaba.Kendimi suçlamaktan sorgulamaktan da sıkıldım.Yanlıştayım.Yaşamak zorundayımm...

(Dönmeliyim buraya içimi dökmeliyim.Ama her şeyi değil.Sırlarımla yanlışlarım burada olmasa da duygularımla buradayım.Bekleyin dönüyorum.)