Sayfalar

18 Şubat 2012 Cumartesi

Acımadı ki acımadı ki

"Derdi nedir bu sonbaharın,
Neden soldurur gülleri ,
Nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri ..

Tuhaflık bende biliyorum .
Bir neden arıyorum unutmak için herşeyi .
Unutmak için kendimi.. " 

                                       Halil Sezai

      Her ne kadar burda bile yazmak istemesemde var bir şeyler işte.İçimde kopanları tamir etmeye çalışırken yeni kopan yerler çıktı meydana.Ve en sonunda önemli bir bağımda koptu.Eskisi gibi olamaz artık hiçbir şey.Umutsuz değilim ama bir sokak kedisinin ürkekliğinde yaşıyorum hayatı.İnsanlardan ürküyorum,giydikleri maskelerin altındaki acılardan ve sakladıkları benliklerinden.
Diyalog
Ben: 
   Neye tutunsam o da kayıp gidiyor elimden.Şimdi ben neye tutunacağım? Kime sığınayım?Kime tutunsam  düştüm.Gerçek sandıklarım ve bilmeme rağmen inanmaya devam ettiklerimin,  hepsi mutluluk oyunuymuş.Meğer insanlar hep oynuyormuş.Herkes acısını saklıyor,bununla yaşıyormuş. Meğer kandırılmışım.Ben de kendimi kandırmışım.Hissettiklerim doğruymuş.Aradığım gerçek buymuş.Ve sadece ben  değilim.Dünya böyle bir yermiş.Hoşgeldin dünyaya sevgili ben.
        Bu yazının diyalog olması gerekiyordu monolog oldu.Zira kardeşimle buna benzer bir diyaloğum olmuştu ama onu yazmaktan vazgeçtim ........de tutunmuyorum artık güçlü durması gereken benim.Doğrulup kendime gelme vakti.

Kahpe Bizans
Replik:"Acımadı ki acımadı ki "
                                        demek isterdim.

Bu duyguları yaşadım.Şimdi ise yaşadığım duyguları yazabileceğim aşamaya geldim.Yavaş yavaş alışıyor insan.

8 yorum:

  1. "Neye tutunsam o da kayıp gidiyor elimden.Şimdi ben neye tutunacağım? Kime sığınayım?Kime tutunsam düştüm."

    Yapma lütfen. Bu cümlelerindeki kadar başkalarına bağımlı olmamalısın. Yakışmıyor sana. Tüm bunları buraya yazacak cesaretin varsa, edilgen olmayı reddececek kadar da gururun, gücün olmalı. Kendine acımaktan vazgeç hemen.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Emin ol başkalarına bağımlı yaşayan bir tip değilim.He öyle olsamda bundan gocunmazdım.İnsan sadece güveneceği bazen durup dinlenebileceği bir yer olsun istiyor.Burda yazılanlar bir kişi ile de ilgili değil zaten.Biraz kapalı anlattığım için nden bahsettiğim pek anlaşılmıyor.Pek açmak istediğim bir konu değil.Bende kendime yakıştırmıyorum ama herkes kadar benimde hakkım bunları istemek.:)

      Sil
  2. yalnız değilsin. tüm olanlara rağmen önemli olanda "doğrulup kendime gelme vakti diye" bilmek. herşey gibi bunlarda geçicek.
    -
    hemera

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçti hemera da benim inandığım temel taşlar yıkıldı.İşte yenilerini dizdiğim yeni bir dünya var artık önümde.

      Sil
  3. bu ruh hali o kadar tanıdık ki.
    sorulara cevap bulamıyorsun ama inan tutunacak bi şeyler buluyorsun.
    kandırılmak değil de senin iyiniyetinin saflığının görmezden gelinmesi diyebiliriz aslında..
    eskisi gibi olmasın ama inşallah her şey eskisinden daha güzel olsun, benim kadar umutsuz olmak sadece gidişatı yavaşlatıyor bak neticede hepimiz bi şeylere alışıyoruz, istemeye istemeye...
    iyi ol sen..
    ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Artık hiç bir şeye tutunmayı düşünmüyorum.Kendi kendime idare ediyorum sanırım.Teşekkürler yorumun için anlaşıldığımı görmek güzel.Bunu yaşayan bir tek ben değilim bunu farkediyor insan.Olaylar kişiler farklı olsada hissedilenler ortak.Alışmaya başladım bile.:)

      Sil
  4. Neye tutunsam kayıp gidiyor elimden... Bu o kadar tanıdık bir duygu ki bana. Uzun zamandır hayatın hangi ucundan tuttumsa elimde kaldı yani hayat güzel gitse bile benim istediğim gibi gitmedi. Şimdi fark ediyorum ki ne kadar şükretsem de sahip olduklarım benim asıl istediklerim değil, ondan bu mutsuzluk hali. Oysa dışarıdan bakan herkese ne de güzel görünüyor hayatım, ama işte olmayınca olmuyor, her şeye rağmen tutuyorsun yine de kalıyor elinde...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim ifade edemediklerimide sen eklemişsin aynen benim durumum şükretsemde genede kalıyor tutunamıyorum bir şeye.

      Sil