Sayfalar

24 Şubat 2012 Cuma

Uzun İnce Bir Yoldayım

         Bugün hangi konudan başlasam bilemiyorum.Size de oluyor mu bilmem?Otobüste giderken,yolda yürürken vs(Okul hariç. 2 dk düşünmeye fırsat olmuyor.)blog yazmaya devam ediyorum.Yani beynimde.
        Bu aralar sık yazdığımdan mıdır bilmem?Beynimde yazılar yazıyorum.O anda kağıt kalem bir şey olsa en az 5 yazı yazmıştım.Okuduğum kitabın ardından o kitap cümleleri gibi konuştuğumda olur iç sesimle.
        Bu aralar fazla düşünüyorum gene.Boşuna eskiden filozof lakabını almamışım.Düşünmek sorgulamak benim doğamda var.Bugün gene düşündümde House dizisini izleyen varsa oradaki Dr.House karakterinin hastalara bakış açısını bilen vardır.Hastalıkları birer bulmaca gibi çözmek onun için vazgeçilmezdir.Çözmeden rahat edemez. Kendi bıraksa beyni bırakmaz.Ve aniden hiç alakasız bir zamanda çözüme ulaşır.Şimdi bunu neden mi anlattım?Kendimle benzer bir yan bulduğum için.Buradan şöyle düşüneniz çıkabilir. Hadi oradan bu kız kendini ne sanıyor?O kadar zeki olduğumu iddia ediyor değilim.Sadece kafamda yarattığım ya da olan bir durumu çözmeden rahat edemediğim.Bir durum benim kafama yer etmişse ve ben anlam veremiyorsam.Uykularım kaçar.Uykuda da düşünürüm hatta.Vazgeçtiğim anlarda bile beynim devam ediyor.İstemiyorum böyle olmak.Ama elimde değil.Boş veremiyorum ve kendimi alakasız anlarda bile çözmek için uğraşırken buluyorum.Bu adeta her şey için geçerli.Matematiğe olan ilgimde bundan sanırım.Bulmacaları seviyorum.Ve hayata ve insanlara birer bulmacaymış gibi bakıyorum.Burdan insanlara değer vermediğim sanılmasın.Aksine fazla değer veriyorum ve buda beni yıpratıyor.
        Eskiden de böyle miydim diye sorguladım kendimi.Takıntı haline gelmeye başlayan bu problem ne zamandır var bende?Artmış olmakla beraber her daim vardı.Anlam veremediğim davranışların nedeninden tutunda bana karşı olumsuz davranan birinin neden böyle olabileceği.Ya da birden davranış değişikliği yaşadığım durumlar.Vs vs.Bunlar kolayda çözümsüz kalan şeyler canımı sıkıyor.Çözemediğim yok mu ?Elbette var beynimde o sayfayı kapatmak için türlü şeyler yapıyorum.Kendime yeni bir problem buluncaya kadar idare ediyorum belki de.Bunun diğer bir sebebide şu olabilir.Hazırlıksız olmamak yaşanacak bir olaya.Yoruldum belkide hazır olmak istiyorum bi şekilde.Ama bu sonucu değiştirmiyor.Bir olayın önceden ne sonuç doğuracağını bilsem de, bile bile yaşıyorum.Ve ben sana demiştim diyorum kendime.Saçma ama bile bile yapmış olmaktan dolayı suçlasam bile kendimi.Gene de biliyor olmak rahatlatıcı bir yönde.Ama tahmin edemediğim beklemediğim durumlar.Bir kaos yaratıyor içimde.
       Bu kız gene ne saçmalıyor dediğinizi duyar gibiyim.Hatta bir çoğunuz bu kısma bile gelmemiş olabilir.Zira bende olsam okumazdım.Ama beynimde düşündüklerimi yazmak benim kendimi çözme biçimim.Eskiden yazıyla değil bu tür konuşmaları yapabileceğim anlamsız ya da çok anlamlı sohbetler edebildiğim arkadaşlarım vardı.Onları da kaybettim zaman içinde.En yakın arkadaşım blogum oldu şimdilik.Buradan bir darbe beklemediğim için rahat rahat yazıyorum kimi zaman.Beynimde düşündüğüm kadar özgür yazamasam da.Genede mutlu ediyor yazmak rahatlıyorum.
        Bu blogun değerini şimdi daha iyi anlıyorum.Kaybetmek korkusu yaşarken anlıyor insan bir şeyin kıymetini.Gene de aptalca davranabiliyorsunuz.Bir blog ne kadar değerli olabilir ki demeyin.Yenisini açabilirsin diye düşünen de olabilir.Ben alışkanlıklarımı kolay terk eden biri değilim.Bağlanan biriyim ve ben istemeden bu blogun elimden kayıp gitmesi beni çok yorar.
             Aşık Veyselin bu şarkısı geçti beynimden bu yazıyı yazarken.Eklemek istedim.Umarım dinlersiniz.

 Aşık Veysel Uzun İnce Bir Yoldayım









 Uzun İnce Bir Yoldayım
Gidiyorum Gündüz Gece
Bilmiyorum Ne Haldeyim
Gidiyorum Gündüz Gece

Dünyaya Geldiğim Anda
Yürüdüm Aynı Zamanda
İki Kapılı Bir Handa
Gidiyorum Gündüz Gece

Uykuda Dahi Yürüyom
Kalmaya Sebep Arıyom
Gidenleri Hep Görüyom
Gidiyorum Gündüz Gece

Kırk Dokuz Yıl Bu Yollarda
Ovada Dağda Çöllerde
Düşmüşüm Gurbet Ellerde
Gidiyorum Gündüz Gece

Düşünülürse Derince
Uzak Görünür Görünce
Bir Yol Dakka Miktarınca
Gidiyorum Gündüz Gece

Şaşar Veysel İş Bu Hale
Kah Ağlaya Kahi Güle
Yetişmek İçin Menzile
Gidiyorum Gündüz Gece

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder