Sayfalar

10 Haziran 2012 Pazar

Bir İç senfonisi

Sadece geceye ait değildir hüzün ama nedense geceleri çıkar suyun üzerine.Denizaltılarda sakladığımız hüzünler sanki geceleri çıkmayı bekler.Durun anladım şimdi benim gündüzde çıkıyor hüznüm dışarı ki.Demek ki çıkmak için geceyi değilde yalnızlığı bekliyor.Düşüncelerinin serbest kalışı gibi hüzünde serbest kalıyor.Kim sevmez ki yalnızlığı veya kim sever.Ben severim.Doğuştan yalnızların sevmemesi zordur yalnızlığı.Sevmeseniz de alışmışsınızdır belki.O alışkanlık sizi terk edeceğinde panik yaşarsınız kendinize yalnız zamanlar yaratıp,insanları uzaklaştırmaya çalışırsınız.Bunu öyle ustaca yaparsınız ki kendiniz bile ne yaptığınızı ancak böylesi yazılarda düşüncelerini duyarken anlarsınız.

O kadar mutsuz adam ve kadının arasındaydı kadın.Gülüyordu kimi zaman,kimi zaman katılıyordu ve ara sıra anlamsız düşüncelerle dolu beynini o da ortaya saçıyordu.Saçmaladığını bilse de kuruntu etmekle birlikte kendine de engel olmuyordu.Dedim ya mutsuzlar kervanıydı belki katıldığı.Ama içlerinden biri diyene kadar fark etmemişti bir noktayı.En hüzünlü senin sesin geliyor.Herkes mutsuz olduğunu söyledi ama sesleri keyifli.O an kadının gitar olası geldi.Çünkü öyle bir teline dokunulmuştu ki.

Şimdi düşünüyor kadın.Neden hüzünlü kendisiydi.Öyle büyük bir acı yaşamış değildi.Tek sorunu sorun olarak görmediği doğuştan yalnızlığıydı.Bu sosyal bir yalnızlıkta değildi ruhsal yalnızlık gibi bir şeydi.Üstelik çoğu zaman çok gülerdi.Çoğu zaman arkadaşları onu severdi.O yokluğu fark edilen önemsenen biriydi.Ailesi onu severdi,değer verirdi.İşinde iyiydi.Sevilen biriydi ve sevdiği bir ortamı vardı.Sevdiği insanlar değer verdikleri vardı.İstediği hemen hemen her şeyi başarmıştı.Daha yapacakları da vardı,hedefsizde değildi.Öyleyse neydi kadını mutsuz ve herkesten daha hüzünlü yapan?Belki de her şeyi sorgulayan beyniydi...

6 yorum:

  1. bence yalnızlık çok çok güzel bişi.
    kişisel seçim olduğu için hüzün getirmez ki bence neşe getirir.
    sen de sakııın hüzünlü olmaaaa.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hüzülü değilim severim yalnızlığı.

      Sil
  2. arkdaşım bu gün itibarı ile sizi izlemeye aldım.yazınızı çok beğendim.bir çok yerinde kendimi buldum.bende zaman zaman etrafım kalabalık olduğu halde kendimi yalnız hissederim sebebinide bilmem.ben yalnızlığıda hüznüde severim.sizde beni ziyaret ederseniz sevinirim

    YanıtlaSil
  3. Yine kendim yazmışım gibi oldum sanki :) Aynısından bende de var yalnızlık benim seçimim benim alışkanlığım en yakınımdakilere bile tamamıyla açmıyorum kendimi uzak olmak hoşuma gidiyor ama sonra bir an geliyor ki yalnız bir hüzün kaplıyor içimi. Garip bir ikilem. Ama dediğin gibi belki de her şeyi sorgulayan beynimiz sebeptir buna

    YanıtlaSil