Sayfalar

25 Mart 2013 Pazartesi

Afacan Çocuk Hüseyin

Bu senede malum 1. sınıf okutuyorum.İçlerinde 4+4 sisteminin getirisi, ufacık yumurcaklarım da var.Öyle zor ki işim tahmin dahi edemezsiniz.Bunları anlatmaya kalksam, ne  siz okuyabilirsiniz ne de ben o kadar uzun yazabilirim.Şimdilik bu kadar yakınmam kafi.

Çalışma arkadaşlarım iyiler hoşlar da çok tembeller.Hiç birinin bir işe el attığı yok.Tek bilgisayardan anlayan olmak da bu işleri üstlenmeme sebep oluyor.Gerçi istesem yapmam ama dayanamıyorum.Ben yokken ne yapıyorlarmış hiç bilmiyorum.Gerçi gördüm evrakları tedavülden kalmış düzendeydi.Neyse bu sene her işe koşturmam gereken bir sene oldu.Hem iş hem özel yaşamım da yerimde durduğum yok.Kaç haftadan sonra ilk kez hafta sonu evde kaldım.Bir güzel uyudum valla.Gerçi aksi gibi hastalandım,üşüdüm durdum. Cuma günü yediğim yağmurdan sonra bu kaçınılmazdı.

Size Hüseyin'den bahsetmek istiyorum.Kendisi sarışın, renkli gözlü, tatlı mı tatlı bir yumurcak.Öğlen okula tertemiz gelir.Akşama temiz hiç bir yeri kalmaz.Bahçedeki toprağı deşer.Birgün topraktan çıkardığı kırkayağı sınıfa getirmiş.:)Çöpleri karıştırır.Gene bir gün çöp konteynırının içinden çıkardık.Herkese çöp atıyormuş.Sınıfta hiç oturmaz vs vs Ama sevimli çocuktur.Gelir koluma yapışır.Öretmenim ne zaman zil çalacak ya da bugün şüt günü mü diye sorar.Bazen de gelir öper.Bazen kolumdan sürükler.İşte böle içi sevgi ve yaramazlık dolu bir çocuktur Hüseyin.Ama çoğunlukla Hüseyinn diye beni bağırtır bugün  acaba ne yapacak?diye düşünmekten alamam kendimi.Çözüm yolları geliştiriyorum ama bakalım ne kadar başarılı olabileceğim?Bir gün de arkadaşının gözüne rulo yaptığı kağıdı sokmuş.Arkadaşından özür dilettim."Öçüy dileim" dedi.Arkadaşı diyor ki öğretmenim özür dilemedi ki.Gülmekten alamadım kendimi.Onun konuşması öyle diyerek aydınlattım artık.:)

Bu arada tek afacan çocuk o değil tabi ki.Ama en azından diğerleri yaş olgunluğuna sahip olduğu için çözmek daha kolay oluyor.Okumaya yazma öğrendiler, artık hızlı ve anlamlı okuma üzerinde çalışıyorum.

Bu kadar işin gücün arasında birde keman kursuna başladım.Ama iyi geliyor.Pek çalışamasam da ve 2. kez kursa defterimi unutup gitsem de aslında hevesli bir öğrenciyim.Yapacağım olacak.:) Sevdim kemanı, sıkılacağımı söylemişlerdi ama hiç öyle olmadı.İnşallah bu istekle devam ederim.Yarıda bırakmak istemiyorum.2 haftadır yoğun yağan yağmura rağmen azimle kursun yolunu tutuyorum.

Şimdilik kısmen olanlar bunlar...

11 yorum:

  1. Benzer hikayeler:)Ben de birinci sınıf okutuyorum bu yıl..Okumaya geçtiler çok şükür..Çok yorucu bir dönemdi bu..
    Allah kolaylık ve sabır versin öğretmenim;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende 2 tane geçmeyen var onlarla sabahları ayrı gelip çalışıyorum.

      Sil
    2. Yorgunluktan asıl söyleyeceğimi yazmamışım.:)Evet gerçekten çok yorucu bir dönemdi.Benim bu sene 2.birinci sınıfım yarıdan aldığım için işim daha zor oluyor.Norm fazlası düşmüştüm.

      Sil
  2. :)) İşiniz gerçekten takdir edilesi, çocukların dünyası kimi zaman eğlenceli olsada çoğu zaman zor ve anlamaya çalışmakla geçiyor onları.
    Ne hoş bir uğraş ve hobi keman kursunuz, hayranım herşeye zaman ayırabilen insanlara, dilerim bu arzunuz uzun soluklu olur.
    Sevgiler, güzel haftalar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler güzel dilekleriniz için.Her şeye aslında yeterince zaman ayıramıyorum. Bu sene böyle oldu bakalım devam eder inşallah.

      Sil
  3. öğretmenim yazmaya dönmüş ya:) Uğraşın bakalım bicırıklarla:)Selamlar. N.Narda

    YanıtlaSil
  4. huysuz kadın kayplarda:)

    YanıtlaSil
  5. ne tatlısın. çocuklar ve hobiler. peki ya marttan beri nerdesiiin?

    YanıtlaSil
  6. Güzel bir paylaşım olmuş.Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  7. Güzel bir paylaşım olmuş.Teşekkürler.

    YanıtlaSil
  8. Güzel bir paylaşım olmuş.Teşekkürler.

    YanıtlaSil